Tuinen

De wolken rollen langzaamaan langs me heen. Ik lig op de bank bij mijn ouders in Pijnacker en ik kijk naar hoe ze voorbij vliegen. We draaien omstebeurt muziek, mijn vader en ik. Ik één, hij één. Ik kies ‘Bagagedrager’ van Spinvis, want ik moest eraan denken.

De muziek brengt me naar een regenachtige avond in november een paar jaar eerder. Ik had mijn vader Spinvis cadeau gedaan en jij wilde mee. Het was donker in de Annabel en de zanger zong alsof hij sprak of sprak zoals hij zong. Zoals alleen hij dat kan. Ik keek ernaar en luisterde en dacht: een verhaal is veel mooier als je er geluid bij mag maken en er licht bij mag schijnen.

Ik stond dus niet naast je, want mijn hoofd stond er niet naar. De ruimte tussen ons was op die avond meetbaar, als een metafoor dat binnenstebuiten gekeerd was, ik had het alleen niet door. Soms is je hoofd al ergens waar je hart nog niet is. En soms is je hart ergens waar je hoofd nog niet bij kan.

Mijn vader draait iets van een Italiaanse cultheld en hij zingt over de poep onder je schoenen en hoe je die dan tussen je profiel uit probeert te peuteren. Dat is filosofisch, zegt hij met een lach op zijn gezicht. Ik geloof het, want mijn vader weet alles en heeft altijd gelijk. Bijna.

Mijn beurt. Ik kies voor Tuinen van het Licht. De drie klanken dreunen door de Sonos speakers en ik ben weer in vervoering. “Een weg tussen de muren, snel weg uit de buurt er is geen snelweg in de buurt” zingt Dave Budha. Grappig, de A12 is dichtbij. Ik denk terug aan mijn vriendin Julia, hoe ze op dit lied naar Rik liep in haar witte bruidsjurk en probeerde niet te huilen. Ruby en ik probeerden dat ook maar wij hadden tissues dus het maakte eigenlijk niets uit. Als ze nu belt staat er Julia de Boer op mijn scherm en iedere keer als ik het zie moet ik lachen want het bestaat.

Jij was er ook. Je stond rechts van mij in die witte blouse die je kocht voor de bruiloft een paar jaar eerder. De ruimte tussen ons is nog altijd daar. Je lijkt dichterbij dan toen in de Annabel en dit keer zie ik het wel.

Ik lig op de bank en ik luister naar de wolken en naar de wind.

Foto: Philip Cheung

Wil je mijn stukjes per mail ontvangen? Kan hoor, klik. De laatste kun je hier zien.

Meer lezen?

Ladder

Ladder

november 08, 2019
Thuis

Thuis

september 07, 2019
Afstand

Afstand

augustus 27, 2019

Reageren?

Your email address will not be published. Required fields are marked *