Opstaan

Ik sta voor de deur van ons kantoor bij het Frederik Hendrikplantsoen. Het is een tikkeltje fris, maar dat vind ik stiekem wel lekker. Ik ben weer eens verwikkeld in een verhitte discussie met mijn gevoelens en mijn temperament schreeuwt om verkoeling. Om de vijf seconden passeert een fietser met oogkleppen, een agressieve bromsmurf met overgewicht of een whatsappende automobilist. Ik staar naar verlepte herfstbladeren en hoop dat de praatgrage buurtlieden me met rust laten. Ik weet namelijk niet hoevaak ik nog serieus kan antwoorden op: “Goedemiddag, wat voor bedrijf zijn jullie?”.

Dezelfde verhalen vaker vertellen vind ik oersaai. Da’s niet echt wiedes, want ik heb deze week wel tien keer hetzelfde doemscenario herhaald. Misschien hoopte ik de situatie na de tiende re-run ineens wel te begrijpen. Afijn, dat eureka moment kwam (lees: komt) natuurlijk nooit en dus sta ik hier met een ziel onder mijn arm en een glas lauwe koffie in m’n hand.

Mijn aandacht wordt getrokken door een voorbijganger. Het is een oud vrouwtje met grijze sliertige haren, namaak Uggs en een roze joggingsbroek. Ze kijkt me kort aan en werpt een lieve lach mijn kant op. De wetenschap bewijst zichzelf wederom, want er is nog geen milliseconde verstreken of mijn inner Judge Judy komt aankakken: “Nou, wat lief. Of lachte ik misschien eerst? Ik weet het niet meer. Zie ook: verhitte discussie gaande in hoofd. Hé, tanden? Heeft ze niet. Waarom loopt ze zo gebogen? Ze ziet er net zo verzorgd uit als een crackverslaafde. Ach nee, doe ff normaal.” Als ik op dat moment zou reïncarneren kwam ik geheid terug als een Elstar appel. Gelukkig herpak ik mezelf.

Tram 3 stopt voor de halte en het oude besje verdwijnt weer. Ik staar opnieuw naar de herfstbladeren. Zodra de tram wegrijdt zie ik een verandering in het niet-zo-stilleven 30 meter verderop. De beste dame – ja, die ik zojuist in mijn hoofd uitmaakte voor crackverslaafde – lag gestrekt op het perron. Zo met het neusje op de stoep. Een jongen naast haar schiet te hulp, een vrouw daarnaast begint te bellen. Ze is gestruikeld. “Probeert ze de stoep weg te koppen?” hoor ik mijn vader al zeggen. Je kunt wel ruiken van wie ik mijn charme heb geërfd.

Ik zie dat haar hoofd onder het bloed zit, en ondanks de hulptroepen bedenk ik me dat ze vast een slokje water kan gebruiken. Ik duw zachtjes een keukenrol tegen haar bloederige voorhoofd en probeer me niet te storen aan de jongeman naast me. Meneer is bang dat hij aids oploopt door de kloven op zijn handen. Misschien stoor ik me wel aan hem omdat hij mij ook zenuwachtig maakt. Och, een beetje smetvrees kan er ook nog wel bij. De ambulancebroeders arriveren, wikkelen een deken om haar heen en weg is ze.

Doei, crack oma. Ik hoop dat u zich gauw beter voelt.

Ik keer terug naar kantoor en plof neer achter mijn bureau. Ineens borrelt er een realisatiemoment in mijn hoofd op als een shisha lounge. Want wat blijkt nou: wij zijn helemaal niet zo verschillend, Granny Sweatpants en ik. Zij ziet er namelijk aan de buitenkant precies hetzelfde uit zoals ik me van binnen voel. Als een uitgetrokken sok, of een uitgedroogde basilicum plant. Ook ik ben keihard op mijn bek gegaan, maar ik kan niet zo goed zeggen waar het pijn doet of waar het precies mis is gegaan. Ik weet alleen dat mijn hoofd zeer doet en het plots ijskoud is.

Het liefst ga ik naar huis om een potje te grienen, maar dat mag niet dus blijf ik braaf zitten. Wachtend op dat glaasje water en een ambulance, want die komen uiteindelijk altijd. Ik weet niet precies wat de schade is, maar ik vermoed dat ik meer nodig heb dan een paar hechtingen en een ibuprofen cocktail. Mijn wonden gapen nog altijd. En heel soms lijkt mijn hoofd nog steeds over die verdomde stoep te rollen.* Maar hoe lang het ook mag duren, ik weet ook: littekens sieren de mens. Dat zie je binnen een milliseconde.

* Ik overweeg een nieuw pseudoniem: Santje Tarantino. Ben jij vóór? Sms ‘Stoep it’ naar 0909-0900.

Meer lezen?

31 december

31 december

februari 02, 2020
Alarm

Alarm

november 18, 2019
Thuis

Thuis

september 07, 2019

Reageren?

Your email address will not be published. Required fields are marked *

×