Meetbaar

Eerder deze week luisterde ik een podcast waarin legende Rory Sutherland de eeuwige strijd tussen effectiviteit en efficiëntie omschreef. Hij deed dat met een charmant Brits accent en sierlijke termen. Die moet je er even bij bedenken. 

De strekking was als volgt: als je naar een vliegmaatschappij belt, is de kans dat je een vliegticket koopt groter dan wanneer je op de website surft. En toch zijn maatschappijen jouw telefoongesprek liever kwijt dan rijk. De reden hiervoor was simpel: efficiëntie staat boven effectiviteit, want daar worden meer knaken mee verdiend.

Dat is een beetje gechargeerd, maar toch is het waar. Ga maar eens na. Is bellen effectief? Reken maar van yes. Is het efficiënt? Neuh. Truus en Hans van het callcenter kosten immers meer tijd en geld dan een sequentie nullen en ééntjes. Het resultaat: als je een merk aan de lijn wil krijgen, moet je eerst geblinddoekt een Rubik’s cube oplossen.

Kritische lezer steekt hand op. 

“Maar de bereidheid om te kopen is toch veel groter als je belt?” 

Klopt als een bus. Maar het gaat om de focus. Effectiviteit versus efficiëntie. De drijfveer van onze maatschappij dwingt strategische keuzes af. En als je het één boven het ander plaatst, pas je je bedrijfsproces erop aan. En uiteindelijk ook het gedrag van de poppen die voor je dansen. Het gedrag van mensen. Dat vind ik best gek.

Hoe zou mijn leven eruit zien als ik de belangrijkste elementen als een bedrijf zou indelen? Als ik mijn levensstrategie zou bepalen en daarbij moest kiezen tussen de dingen die ik waardevol acht. Liefde, creativiteit, dankbaarheid en vrijheid. Enzovoort. Wat zou ik dan waar plaatsen? Welke KPI’s heb ik dan?

Zou ik dan meer waarde hechten aan vriendschap of aan familie? Focus ik me dan op nullen op mijn bank of veren in mijn reet? Stond ik dan langer voor de spiegel of hing ik meer aan andermans lippen? En als ik relaties zou beoordelen met cijfers, wat is dan mijn rendement? Het aantal geïnvesteerde uren minus aantal eenheden liefde dat ik ervoor terugkreeg?

We leven in een wereld waarin succes gemeten wordt in absoluten. Meestal is dat geld. Maar in het échte leven is succes minder gauw in cijfers te meten. En hiërarchie in prioriteiten, die verandert met de dag. Vandaag neem ik tijd voor mezelf, morgen focus ik me op familie. Doelen zijn veranderlijk, omdat wij mensen dat zijn. Verandering is mooi. 

Gelukkig ben ik mijn enige meetlat. Leven met harde deadlines en evaluatierondes lijkt me oersaai. Meetbaarheid is voorspelbaar als wiskunde. Plus: als ik vlottende activa bovenaan mijn prioriteitenlijstje zet, kan ik nooit winnen. 

Uiteindelijk gaat alles om de balans. Niet erop. 

Wil je mijn stukjes per mail ontvangen? Kan hoor, klik. De laatste kun je hier zien.

Meer lezen?

31 december

31 december

februari 02, 2020
Alarm

Alarm

november 18, 2019
Thuis

Thuis

september 07, 2019

Reageren?

Your email address will not be published. Required fields are marked *