Goddelijk

“Nou, ik had toch zo’n interessant gesprek”, zegt ze met een opgewekte blik.

Ik zit aan de beroemde witte tafel en kijk haar geboeid aan. “Eigenlijk leek hij me zelfingenomen knul – en misschien is hij dat ook wel. We raakten toch aan de praat en wat hij zei fascineerde me. Hij vertelde over zijn ervaring met Mescaline (lees: hallucinerende harddrug). Hoe hij oog in oog stond met God en zich later realiseerde dat hij in ons allemaal zit. Sterker nog: hij vond zichzelf een soort God omdat wij complete vrijheid hebben in de keuzes die we maken. In alles wat we doen zit een keuze. Zelfs al is het een tragische.”

Ik lach om zijn bescheidenheid en laat zijn verhaal marineren als een satéstok. Als wij onze eigen God zijn, betekent dit dan dat we onze keuzes volledig in eigen hand hebben? Tijd voor een reflectieve steekproef. N=1.

Ik denk terug aan de belangrijke keuzes in mijn leven – relaties, school, vriendschappen – en probeer te achterhalen hoe en waarom ik ze maakte. Tevergeefs. Weet ik nog waarom ik voor het Alfrink College koos? Nop. Waarom ik op mijn negentiende uit huis ging? Ook niet. Waarom ik mijn eigen pony knipte? Je ne sais quoi.

Glashelder daarentegen, zijn de levenslessen die onbewust voortkwamen uit al die keuzes. Ik leerde dat ik prima kon functioneren op de grootste nerdschool van Zoetermeer. Ik leerde voor mezelf zorgen, m’n eigen sojabonen te doppen. En ik leerde dat mijn geïmproviseerde kapsel de grootste flater van 2014 was. N = gehele wereldbevolking.

Mijn vrijheid zit nooit in het kiezen zelf. Dat zal ik altijd baseren op intuïtie in een cocktailmix met mijn directe omgeving. Ik geniet enkel vrijheid in mijn reactie op de gevolgen. Kies ik voor verdriet om verloren liefde? Om gemiste kansen? Om kortwiekte kapsels? Om het nest te verlaten wanneer je nog jaren zou kunnen sparen? Nop. Keuzevrijheid is een sprookje. Reactievrijheid, dat is pas goddelijk.

Ik denk terug aan de jongen met godheidswaanzin en besluit dat hij ongelijk heeft. Niemand is zijn eigen God. Behalve Morgan Freeman. Hij wel.

Wil je mijn stukjes per mail ontvangen? Kan hoor, klik. De laatste kun je hier zien.

Meer lezen?

31 december

31 december

februari 02, 2020
Alarm

Alarm

november 18, 2019
Thuis

Thuis

september 07, 2019

1 Comment

  1. Ina

    11th apr 2018 - 9:15 am

    Woow, wat een mooie tekst. Het zet mij aan het nadenken.

Reageren?

Your email address will not be published. Required fields are marked *