Posts for Leven Category
Pauze

Pauze

Vroeger stond de zomer zes glorieuze weken lang in het teken van buiten spelen. En hard werken. De zomermaanden waren voor mijn ouders altijd de drukste periode. Ikzelf mocht onbeschaamd kind zijn; skelteren, skeeleren, mijn zus irriteren (“Mama zegt dat ik mee mag spelen!”) en achter de hond aanrennen. Totdat ik een jaartje of dertien was en ik iedere zaterdagochtend met een scheef gezicht stond te poetsen in de tuin. Maar zodra je ouder wordt, en dat werd ik, verandert de zomer. De broeierige temperaturen blijven, maar de vrijheid giet zich in een andere...

Vier

Vier

“Denk je weleens een dag niet aan hem?” vraag ik.
“Nee” antwoord jij.
Vandaag was niet anders dan anders, behalve dan mijn aai over jouw schouder.
“Waarom?”
“Omdat het vier jaar geleden is.”

17 07 2018

...
Buenas

Buenas

Vanmorgen werd ik wakker met de pre-after-holiday blues. Na een uurtje ebde het weg. Moest wel, ik had namelijk met mezelf afgesproken om in het moment te blijven. Als je met een been in morgen of gister blijft staan, vergeet je teveel. Ironisch genoeg schrijf ik om de tijd te...

Paisa

Paisa

“Papaya means chance. Don’t give them a papaya means: don’t give people the chance to steal anything.”

We staan in El Centro de Medellin, zo’n 8.800 kilometer van mijn eigen bed verwijderd. Ruby en ik spraken tien keer vol verwondering uit hoe bijzonder het is hier te mogen zijn. Hier te...

Isak

Isak

De busreis leek oneindig, met name omdat ze de infrastructuur aan het verbeteren zijn. Om de haverklap (of in het Spaans: clapo de havre) moesten we wachten tot de polonaise aan tegenliggers voorbij reed. Ze hadden ons al aangeraden om te vliegen, maar Jut en Jul zijn eigenwijs. Plus: je...

Uno

Uno

Onze vlucht begon ietwat turbulent. We hadden express een plek tussen ons in vrijgelaten in de hoop dat er niemand tussen kwam. Wat dacht je? Onze Boeing 787 was net zo rijkelijk gevuld als een blik sardientjes. Mon dieu, dios mio. Geen probleem verder, ware het niet dat onze Franse...

Vriendin

Vriendin

“Ik ben zo aan het genieten”, zegt ze met een zachte g. 

De zon brandt op mijn schouders. Het is alsof ik bedekt wordt door een fluwelen dekentje dat in de fik staat. De wind blaast haar steeds een beetje uit, waardoor ik net niet moet zweten. Klaas ligt naast me,...

Kreeft

Kreeft

Het is vandaag officieel kreeftenseizoen en da’s (kennelijk) hartstikke gaaf voor juli baby’s zoals ondergetekende. Virtuele high five aan mijn mede-kreeften. Yes we cancer! Dit weet ik niet toevallig omdat ik sinds kort een nieuwe hobby beoefen: horoscopen verslinden. Ze gaan erin als zoete koek met een gekke nasmaak. Zo lees...

“Gras”

“Gras”

Mijn inzending voor een schrijfwedstrijd. Ik zeg lekker niet welke. Een fictief verhaal. Dat dan weer wel.

“Gras”

Een

Ik kan me de exacte datum niet herinneren. Ik weet alleen dat het een warme zomernacht was. Zo eentje waarvan je huid nog ruikt naar zweet, de grassprieten nog uren in je benen gegrift...

#FAIL

#FAIL

De zon schijnt recht op mijn hoofd, haar stralen branden op mijn bruine lokken. Het zal rond het middaguur zijn. Ietwat schaapachtig kijk ik omhoog naar het huis van mijn ouders. Het oogt groot, imposant bijna, met haar donkergrijze houten muren en puntige dak. “Kom kijken!”, roept mijn vader door...

×