Buenas

Vanmorgen werd ik wakker met de pre-after-holiday blues. Na een uurtje ebde het weg. Moest wel, ik had namelijk met mezelf afgesproken om in het moment te blijven. Als je met een been in morgen of gister blijft staan, vergeet je teveel. Ironisch genoeg schrijf ik om de tijd te kunnen vergeten. Grappig hoe je pas in het moment leeft als je de tijd vergeet.`

Goed, waar was ik gebleven?

De afgelopen twee weken waren een avontuurlijke empanada. Rijkelijk gevuld met queso, oneindige busreizen en onverwachte momenten. Ik bespaar jullie onze onpraktische reisroutes. In plaats daarvan stel ik jullie voor aan onze reisvrienden. Laat ik beginnen bij Ade, Thom en Eamon, drie Londense vrienden die ieder jaar samen reizen. De één gaat trouwen, de ander heeft zijn corporate baan opgegeven om een half jaar te reizen, en de ander? Die is vooral heel grappig.

We ontmoetten ze op Casa en el Agua, een hutje op de zee op 2 uur vaarafstand vanaf Cartagena. De hut wordt gerund door twee Nederlanders, en met een beetje geluk verandert de toko ‘s avonds in een schaamteloze, tropische discotheek. De gelijknamige cocktail heeft vier dranksoorten in zich. Tel uit je promillage. Wifi hebben ze daar niet, evenals lopend water of toiletten. Wat je daarvoor terugkrijgt is een buitenaards uitzicht op de Caribische zee en een setje nieuwe vrienden. En bedwantsen, als je niet oppast.

Grapje, mam.

De eerste avond hadden we een lichtelijke kater en acclimatisatie-struggles. Slapen om half tien terwijl het arsenaal keihard staat te feesten? Listo. Dag twee dronken we onze sufheid weg. Ruby kreeg me zover om ‘s avonds de mangroven in te duiken om glinsterend plankton te bewonderen. Klein detail: walvissen eten plankton. Kun je raden hoeveel minuten ik in het water heb gelegen? Spoiler alert: je kunt ze op één hand tellen. Stiekem was het wel heel bijzonder om met onze nieuwe vrienden in het pikkedonker de mangroven door te varen. Het woord onvergetelijk is hier wel op zijn plek. Sarah uit Utrecht: “Something stung me, for sure”. Kim uit San Fransisco en Sanchez (mijn nieuwe nickname) uit Damsko: “Say no more fam”. En weg waren ze.

Uiteindelijk hebben we zes nachten in Cartagena doorgebracht. Je hebt daar vrij weinig te doen, maar met Isak, Marcus, team Superhamburguesa (de Londen lads) en een groepje Nederlanders kwamen we onze avonden goed door. Volk zoekt volk, hé.

Niet getreurd, we hebben ook Colombianen ontmoet. We ontmoetten op Plaza Trinidad de Colombiaanse Sergio en Fernando. Sergio speelde een denkbeeldige gitaar, en kwam – na verlegen gegniffeld te hebben – even een praatje maken. We spraken over Voldemort, Pablo Escobar, developen, muziek, en paisa’s. Hij behoorde tot de neutrale groep, trouwens. Hij haat de drugsbaron niet, maar heeft ook geen liefde voor hem. Een paar aguila’s verder raakte ik in gesprek met de 50-jarige Andres uit Bogota en zetten we door naar salsaclub Havana.

Kunnen wij salsadansen?

Nee.

Hebben we het geprobeerd?

Reken maar van yes.

Ruby kreeg een paar ellebogen van Isak, maar dat mocht de pret niet drukken. Isak schraapte al zijn moed bijeen en vroeg een Colombiaanse schone te dans. Na een top-tot-teen keuring van zowel padre als madre was het antwoord: negatief. Tien punten voor Isak, onze kleine Zweedse held. Hij doet iedere dag iets dat hij eng vindt. En zo leerde ik, wederom van een 20-jarige jongen, dat Zweedse ballen niet niet voor niets wereldberoemd zijn.

Onze reis is bijna afgelopen. We slapen nog één nachtje in Cartagena, de bloedhete stad in het noorden en dan vliegen we naar Bogota. De nostalgie borrelt al op. Ik ging op reis met Ruby en kwam terug met een rugzakje vol bizarre herinneringen en vriendschappen. En mijn geld? Da’s op. Worth every peso. Mijn allergrootste dank aan Colombia, de ster van de show. Mijn herinneringen zijn zo zoet als jugos naturales. Het was er één voor in de boeken. Stiekem kan ik niet wachten op mijn eigen bed, mijn eigen huis en mijn eigen lievelingsmensen. Ain’t no place like..

Wil je mijn stukjes per mail ontvangen? Kan hoor, klik. De laatste kun je hier zien.

Meer lezen?

31 december

31 december

februari 02, 2020
Alarm

Alarm

november 18, 2019
Thuis

Thuis

september 07, 2019

1 Comment

  1. visum aanvragen

    28th jun 2019 - 5:52 am

    Superleuk informatief artikel met alle highlights opgesomd!

Reageren?

Your email address will not be published. Required fields are marked *