Alarm

Het is rustig in de straat. Mijn hoofd draait overuren vandaag maar de zon staat laag en de huizen kleuren goud. Ik zit op mijn fiets naar de broodjeszaak om de hoek. Ik mag daar altijd proeven van versgebakken lekkernijen. De bladeren zijn vandaag vijftig tinten groen en ik denk dat ze versnipperen als ik er een handje van pluk. Natuur’s eigen confetti. De straat is zo smal dat het een beetje claustrofobisch voelt. Ik stel me voor dat er een auto net wil uitparkeren als ik langsfiets en ik hem raak met mijn knalrode fiets. Even verderop loopt een man gealarmeerd om een loeiende auto heen:

TUUUUUUT
TUUUUUUT
TUUUUUUT

Het geluid galmt door de smalle straat en de lichten van knipperen aan en uit, precies op het ritme van het claxonneren. Het is net als een kermisattractie. Aandacht trekt het zeker. Zou hij hem stelen? Dat lijkt me stug zo op klaarlichte dag. Ik fiets nog steeds naar mijn broodje kaas, maar nu minder ontspannen want: hard geluid. Hier en daar kijkt een voorbijganger richting de gealarmeerde man. Snel stapt hij in de auto en rijdt weg. Als er mensen lagen te slapen dan zijn ze nu geheid wakker geworden. Het risico van een disco-dutje.

Ik fiets langs dezelfde plek waar de auto zojuist stond te loeien wanneer ik op rechts een jongetje zie. Hij staat op een Frans balkonnetje en de gouden zonnestralen raken zijn gezicht nog net. Hij lacht breed naar zijn overbuurjongetje beneden op straat. “Zat je lekker mee te dansen?”, roept hij hem toe. Ik moet lachen. Terwijl ik peinsde over diefstal en botsingen, stond dit knaapje te dansen. Zo onverstoord hoort het leven te zijn. De volgende keer dans ik mee.

Foto: Reasonable Blood by Adrià Cañameras

Meer lezen?

Ladder

Ladder

november 08, 2019
Thuis

Thuis

september 07, 2019
Afstand

Afstand

augustus 27, 2019

Reageren?

Your email address will not be published. Required fields are marked *